Archiwa blogu

Święty znaczy Oddzielony. Problem wspólnoty. O zborach i kościołach

We wpisie: Etymologia słowa „Święty” jako „Oddzielony.” Czy dołączać do wspólnot – i jeśli tak, to jakich? Kwestia grzeszników i odstępców a wspólnoty. Co jednak, jeżeli skażona jest cała wspólnota? Gdzie wtedy znaleźć wspólnotę? I na koniec dodatek: jestem ex-okultystą…, czyli co w przypadku nawrócenia maga / wiedźmy.

Etymologia słowa „Święty” jako „Oddzielony.”

Hebrajskie słowo oznaczające „święty” to kadosz (קָדוֹשׁ). Etymologia tego terminu wskazuje na pierwotne znaczenie „wycinać”, „odcinać” lub właśnie „oddzielać”.

Znaczenie słowa Kadosz

​W kontekście biblijnym świętość nie jest jedynie cechą moralną (byciem „dobrym”), ale przede wszystkim statusem ontologicznym. Być świętym oznacza:

  • Oddzielenie od sacrum do profanum: Coś staje się święte, gdy zostaje wyjęte z powszechnego, codziennego użytku i przeznaczone wyłącznie dla Boga.
  • Inność Boga: Bóg jest „Święty”, ponieważ jest całkowicie inny, odrębny od stworzenia, nieporównywalny z niczym innym.
  • Etyczna czystość: W późniejszym rozwoju teologicznym „oddzielenie” zaczęło oznaczać również oddzielenie od grzechu i nieczystości.
Read the rest of this entry

Ewangelizacja ma swe granice. Słowo na Sabat #004

Ewangelizacja – głoszenie komuś Ewangelii o Jezusie, by został zbawiony, ma swoje granice.

(14) Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas. (15) A jeżeli wiemy, że nas wysłuchuje, o co prosimy, wiemy też, że otrzymaliśmy już od niego to, o co prosiliśmy. (16) Jeżeli ktoś widzi, że brat jego popełnia grzech, lecz nie śmiertelny, niech się modli, a Bóg da mu żywot, to jest tym, którzy nie popełniają grzechu śmiertelnego. Wszak jest grzech śmiertelny; nie o takim mówię, żeby się modlić. (17) Wszelka nieprawość jest grzechem; lecz nie każdy grzech jest śmiertelny. (18) Wiemy, że żaden z tych, którzy się z Boga narodzili, nie grzeszy, ale że Ten, który z Boga został zrodzony, strzeże go i zły nie może go tknąć. (19) My wiemy, że z Boga jesteśmy, a cały świat tkwi w złem. – (1 List Jana 5:13-19)

Głoszenie Ewangelii sataniście, który realnie sprzedał duszę lub popełnił grzech śmiertelny, to co najmniej błąd, jeśli nie bluźnierstwo. Przykłady grzechu śmiertelnego to np. bluźnierstwo przeciwko prawdziwej mocy Ducha Świętego, obrażania Go, a także np. wampiryzm dusz (wyżeranie duszy).

Trzeba rozumieć, w którym momencie Ewangelizacja jest już kupczeniem własną doktryną, a kiedy jest jeszcze poważnym wezwaniem do realnego nawrócenia, ocalenia duszy.

Chrześcijanie nie wiedzą, że czary istnieją

Czary istnieją. Telepatia również. Niektórzy chrześcijanie, naiwnie jak dzieci, wierzą, że za wszystkim duchowym złe stoją mityczne demony. Otóż nie. czarnoksiężnicy i wiedźmy potrafią przesyłać telepatią groźby i różne treści bezpośrednio do mózgów ofiar, i nie muszą przy tym korzystać z demonów, upadłych aniołów ani innych istot. Ataki psychiczne atakują najpierw układ nerwowy i suplementacja witamin C oraz witamin z gruby B (konsultuj z lekarzem, to tylko wpis na stronie rozrywkowej) ma realny wpływ pozytywny na obronę przed wrogimi atakami.

Ikoniczne chrześcijańskie modlitwy o wyrzucenie demonów może nie szkodzą, ale biorą na cel, targetują złe źródło, jeżeli problemem są np. wrogie sugestie telepatyczne, czy telekinetyczne gwałty. Tak, takie rzeczy też istnieją.

Siła modlitwy potrafi być ogromna, ale wciskanie ludziom bzdur na temat „demonów to gruba pomyłka.

Nie wspominając już o tym, że większość tych złych duchów, które rzeczywiście bardzo ochoczo i często wchodzą w ludzi, to „zwykłe” dusze potępione, wypaczone ich własnymi grzechami.