Kościół katolicki oficjalnie bazuje częściowo na Biblii. Jednak zdaniem pierwszych i bardziej „biblijnie” zorientowanych protestantów, kościół katolicki jest daleki od zgodności z treścią Biblii. Niektóre grupy silnie utrzymują, że kościół katolicki to Wielka Nierządnica, Wielki Babilon opisany w 17 i 18 rozdziale Apokalipsy.

Opisy sprzeczności pomiędzy Biblią a kościołem katolickim są liczne i publicznie dostępne, dlatego długo nie odczuwałem potrzeby pisania tego artykułu. Przyszedł jednak czas, abym wypisał przynajmniej wybrane punkty, w których kościół katolicki mija się z Biblią, kultywuje pogańskie tradycje i nie tylko.

Katolicyzm a Zbawienie

Pomimo mojej ogólnej zgody z przedstawionym powyżej spojrzeniem na kościół katolicki, pytanie brzmi, czy katolicy mogą trafić do nieba, lub zostać zbawieni. Rozróżnienie jest tu kluczowe: zbawienie jest zbawieniem od sądu po śmierci na podstawie osobistej relacji z Jezusem. Trafienie do Nieba może być rezultatem sądu po śmierci. Jeżeli więc katolik będzie w swojej nieświadomości miał jednak silną relację z Jezusem z Biblii, a nie z fałszywym pseudo-Jezusem, może być zbawiony. Natomiast jako iż ludzie po śmierci są sądzeni wedle religii urodzenia, to taki katolik może też trafić do Nieba na podstawie sądu.

Jestem pewien powyższych przekonań, chociaż nie wynikają one bezpośrednio z Biblii. Więcej na temat tego, co się dzieje po śmierci w arcy ważnym artykule Spowiedź: Co naprawdę cię czeka po śmierci ❗.

Spis treści

1. Rozbieżności katolicyzmu z Biblią
2. Zbawienie z wiary
3. Ludzka tradycja
4. Kult maryjny
5. Prymat Piotra
6. Kult świętych
7. Czyściec
8. Pogańskie święta
9. Chrzest niemowląt
10. Spowiedź do kapłana
11. Bluźnierstwo mszy
12. Babilon Wielki – Apokalipsa
13. Dalsze przykłady
14. Potężna magia katolicyzmu
15. Szlak krwi
16. Polecane źródła

Rozbieżności z Biblią

Kościół katolicki zmienił Dekalog. Pominięte zostało drugie przykazanie (zakaz tworzenia podobizn i ich kultu), zmienione zostało czwarte przykazanie (zmiana kultu Sabatu na kult dnia Słońca, niedzieli – okultystycznie Słońce to 666 i jest związane z szatanem). Aby liczba się zgadzała (10 przykazań), rozbito ostatnie przykazanie (Nie pożądaj tego, co cudze) na dwa osobne.

(2) Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. (3) Nie będziesz miał innych bogów obok mnie. (4) Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze, i na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią. (5) Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą. (6) A okazuję łaskę do tysiącznego pokolenia tym, którzy mnie miłują i przestrzegają moich przykazań. (7) Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego. (8) Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić. (9) Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką swoją pracę, (10) ale siódmego dnia jest sabat Pana, Boga twego: Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służebnica, ani twoje bydło, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach. (11) Gdyż w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, a siódmego dnia odpoczął. Dlatego Pan pobłogosławił dzień sabatu i poświęcił go. (12) Czcij ojca swego i matkę swoją, aby długo trwały twoje dni w ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie. (13) Nie zabijaj. (14) Nie cudzołóż. (15) Nie kradnij. (16) Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu. (17) Nie pożądaj domu bliźniego swego, nie pożądaj żony bliźniego swego ani jego sługi, ani jego służebnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego. – Księga Wyjścia (Exodus) 20:2-17

Zbawienie z wiary

Kościół katolicki utrzymuje, że do zbawienia potrzebne są uczynki i to na ich podstawie dostaje się do nieba. Jak już wspomniałem, wierzę, że rzeczywiście nie-zbawionych czeka sąd po śmierci. To jednak tryb „domyślny”, nie mający nic wspólnego z Biblią, Nowym Testamentem, ponieważ w Ewangelii zbawienie (od sądu po śmierci) dokonywane jest z wiary, osobistej relacji z Jezusem – nie z uczynków:

(8)  Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; (9)  nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. – List do Efezjan 2:8-9.

Ludzka tradycja

Kościół katolicki uznaje tradycję za równą wagą do Biblii (a w praktyce ważniejszą).

(6) On zaś rzekł im: Dobrze Izajasz prorokował o was, obłudnikach, jak napisano: Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie. (7) Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi. (8) Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie. (9) I mówił im: Chytrze uchylacie przykazanie Boże, aby naukę swoją zachować. – Ewangelia Marka 7:6-9

Kult maryjny

Jezus w Ewangeliach nigdy nie nazywa Marii „matką.”

(4) I rzekł do niej Jezus: Czego chcesz ode mnie, niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja. – Ewangelia Jana 2:4.

Co więcej, otwarcie wyrzeka się jej i swoich biologicznych braci na rzecz uczniów:

(46) A gdy On jeszcze mówił do tłumów, oto matka i bracia jego stanęli na dworze, chcąc z nim mówić. (47) I rzekł mu ktoś: Oto matka twoja i bracia twoi stoją na dworze i chcą z tobą mówić. (48) A On, odpowiadając, rzekł temu, co mu to powiedział: Któż jest moją matką? I kto to bracia moi? (49) I wyciągnąwszy rękę ku uczniom swoim, rzekł: Oto matka moja i bracia moi! (50) Albowiem ktokolwiek czyni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten jest moim bratem i siostrą, i matką. – Ewangelia Mateusza 12:46-50

(31) Wtedy przyszli matka i bracia jego, a stojąc przed domem, posłali po niego i kazali go zawołać. (32) A wokół niego siedział lud. I powiedzieli mu: Oto matka twoja i bracia twoi, i siostry twoje są przed domem i poszukują cię. (33) I odpowiadając, rzekł im: Któż jest matką moją i braćmi? (34) I powiódł oczyma po tych, którzy wokół niego siedzieli, i rzekł: Oto matka moja i bracia moi. (35) Ktokolwiek czyni wolę Bożą, ten jest moim bratem i siostrą, i matką. – Ewangelia Marka 3:31-35.

(19) I przyszła do niego matka z braćmi jego, ale nie mogli dotrzeć do niego z powodu tłumu. (20) I doniesiono mu: Matka twoja i bracia twoi stoją na dworze i chcą widzieć się z tobą. (21) On zaś odpowiedział im: Matką moją i braćmi moimi są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i wypełniają je. – Ewangelia Łukasza 8:19-21.

Rodzina Jezusa uważali Go za szalonego, kogoś, kto odszedł od zmysłów:

(20) I poszedł do domu. I znowu zgromadził się lud, tak iż nie mogli nawet spożyć chleba. (21) A krewni, gdy o tym usłyszeli, przyszli, aby go pochwycić, mówili bowiem, że odszedł od zmysłów. – Ewangelia Marka 3:20-21.

Nie wspominając już o tym, że jedynym pośrednikiem pomiędzy Bogiem a ludźmi jest Jezus:

(5) Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, (6) który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie. – 1 List do Tymoteusza 2:5-6.

Kult maryjny jest wyjątkową obrzydliwością i jest surowo znienawidzony przez Boga. Wywodzi się od kultu pogańskich bogiń, takich jak Semiramida, Izyda, itp. Poszukujący łatwo znajdzie dużo informacji na ten temat.

Tzw. maryję też nazywa się czasami królową niebios. Jej kult był surowo znienawidzony przez Boga już w czasach Starego Testamentu:

(16)  Lecz ty nie wstawiaj się za tym ludem i nie zanoś za nim błagania ani modlitwy, i nie nalegaj na mnie, gdyż cię nie wysłucham! (17)  Czy sam nie widzisz, co oni robią w miastach judzkich i na ulicach Jeruzalemu? (18)  Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażać. (19)  Czy mnie tym obrażają – mówi Pan – czy nie raczej samych siebie ku zawstydzeniu własnemu? (20)  Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto mój gniew zawzięty wyleje się na to miejsce, na ludzi i na bydło, na drzewa polne i na płody rolne – płonąć będzie i nie zgaśnie. – Księga Jeremiasza 7:16-20.

Prymat Piotra

Jedną z doktryn katolickich jest rzekomy prymat Piotra, który rzekomo miał urzędować w Rzymie. W Biblii nie ma żadnej wzmianki na ten temat; opisana jest za to podróż Pawła do Rzymu – i tam też kieruje swój list apostolski.

(6) A co się tyczy tych, którzy cieszyli się szczególnym poważaniem – czym oni niegdyś byli, nic mnie to nie obchodzi; Bóg nie ma względu na osobę – otóż ci, którzy cieszyli się szczególnym poważaniem, niczego mi nie narzucili, (7) raczej przeciwnie, gdy zobaczyli, że została mi powierzona ewangelia między nieobrzezanymi, jak Piotrowi między obrzezanymi – (8) bo Ten, który skutecznie działał przez Piotra w apostolstwie między obrzezanymi, skutecznie działał i przeze mnie między poganami – (9) otóż, gdy poznali okazaną mi łaskę, Jakub i Kefas, i Jan, którzy są uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na dowód wspólnoty, abyśmy poszli do pogan, a oni do obrzezanych; (10) mieliśmy tylko pamiętać o ubogich, czym się też gorliwie zająłem i co starałem się wykonać. – List do Galatów 2:6-10.

Często cytowany jest fragment

(17) A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. (18) A ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. – Ewangelia Mateusza 16:17-18

Jest tu zastosowana przenośnia – ty jesteś Petros (kamyk), a ja na tej skale (Petra) zbuduję kościół mój. Skałą tą, oczywiście, jest Chrystus, co ma wyraz w wielu wersetach Nowego Testamentu, a także bardzo często w Psalmach, np.:

(27) On wzywać mnie będzie: Tyś Ojcem moim, Bogiem moim i skałą zbawienia mego. – Księga Psalmów 89:27

(1) A chcę, bracia, abyście dobrze wiedzieli, że ojcowie nasi wszyscy byli pod obłokiem i wszyscy przez morze przeszli. (2) I wszyscy w Mojżesza ochrzczeni zostali w obłoku i w morzu, (3) i wszyscy ten sam pokarm duchowy jedli, (4) i wszyscy ten sam napój duchowy pili; pili bowiem z duchowej skały, która im towarzyszyła, a skałą tą był Chrystus. – 1 List do Koryntian 10:1-4

(4) Przystąpcie do niego, do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny. (5) I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa. (6) Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. (7) Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, (8) ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni. – 1 List Piotra 2:4-8.

Na dodatek na chwilę po tym fragmencie z przenośnią, Jezus ruga Piotra:

(21) Od tej pory zaczął Jezus Chrystus tłumaczyć uczniom swoim, że musi pójść do Jerozolimy, wiele wycierpieć od starszych arcykapłanów i uczonych w Piśmie, że musi być zabity i trzeciego dnia wzbudzony z martwych. (22) A Piotr, wziąwszy go na stronę, począł go upominać, mówiąc: Miej litość nad sobą, Panie! Nie przyjdzie to na ciebie. (23) A On, obróciwszy się, rzekł Piotrowi: Idź precz ode mnie, szatanie! Jesteś mi zgorszeniem, bo nie myślisz o tym, co Boskie, lecz o tym, co ludzkie. – Ewangelia Mateusza 16:21-23

Jedyną głową kościoła jest Chrystus:

(17) On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane, (18) On także jest Głową Ciała, Kościoła; On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy, (19) ponieważ upodobał sobie Bóg, żeby w nim zamieszkała cała pełnia boskości (20) i żeby przez niego wszystko, co jest na ziemi i na niebie, pojednało się z nim dzięki przywróceniu pokoju przez krew krzyża jego. – List do Kolosan 1:17-20.

Co więcej, Jezus poucza, by nikogo na ziemi nie nazywać (duchowym) ojcem:

(9) Nikogo też na ziemi nie nazywajcie ojcem swoim; albowiem jeden jest Ojciec wasz, Ten w niebie. (10) Ani nie pozwalajcie się nazywać przewodnikami, gdyż jeden jest przewodnik wasz, Chrystus. – Ewangelia Mateusza 23:9-10.

Kult świętych

Nie ma żadnych podstaw Biblijnych. Kościół katolicki w odpowiedzi na krytykę protestantów dodał do swojego składu Biblii tzw. księgi deuterokanoniczne, mające ugruntować ich praktyki w Piśmie.Księgi te nie bez powodu nie były uznane za natchnione – ich autorzy sami je kwitują podsumowaniem „mam nadzieję, że podobało wam się moje opowiadanie.”

Czyściec

Na temat mojego zdania i wiedzy, odsyłam do poświęconego życiu po śmierci artykułu.Biblijnie nie ma mowy o czyśćcu, a ofiara Jezusa jest pełna i wystarczająca do zbawienia – albo jesteś zbawiony, albo nie, według Nowego Testamentu.

(27) A jak postanowione jest ludziom raz umrzeć, a potem sąd, (28) tak i Chrystus, raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy go oczekują. – List do Hebrajczyków 9:27-28.

Pogańskie święta

Tu sprawa jest jasna. Święta takie jak Dzień Narodzin Boga Słońca (tzw. Boże Narodzenie), święta Isztar (ang. Easter, Wielkanoc), dzień kontaktu ze zmarłymi (Halloween, Dziady – Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny) są świętami pogańskimi. Jeżeli ktoś chce je respektować jako tradycję ludową, lub magiczną, proszę bardzo – jednak nie są to święta Biblijne i nie mają nic wspólnego z Chrześcijaństwem w prawdziwej formie.

Chrzest niemowląt

Chrzest jest aktem potwierdzenia wiary i może odbyć się wyłącznie wtedy, kiedy dana osoba świadomie wybiera drogę uczniostwa Jezusa i wyznaje wiarę:

(36) A gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda; cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony? (37) Filip zaś powiedział mu: Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym. (38) I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj, Filip i eunuch, do wody, i ochrzcił go. – Dzieje Apostolskie 8:36-38.

Spowiedź do kapłana

Wywodzi się ze starożytnego Babilonu. Była narzędziem Semiramidy do kontroli populacji. W Biblii grzechy wyznaje się Bogu, panuje też powszechne kapłaństwo wierzących – nie ma osobnych kapłanów w Nowym Testamencie.

(9) Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; (10) wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście. – 1 List Piotra 2:9-10.

Bluźnierstwo mszy

Według katolickiej doktryny, ofiara mszy jest każdorazowym uobecnieniem ofiary Jezusa na krzyżu. Jest to wielkie bluźnierstwo, sugerujące, że na „na głos kapłana” Jezus schodzi z nieba „pod osobą chleba i wina„, po raz kolejny i kolejny składając siebie w tytułowej ofierze.

(9) potem powiada: Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją. Znosi więc pierwsze, aby ustanowić drugie; (10)  mocą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarowanie ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. (11)  A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; (12)  lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, (13)  oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego. (14)  Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni. – List do Hebrajczyków 10:9-14

Babilon Wielki – Apokalipsa

(1) I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, mających siedem czasz, i tak się do mnie odezwał: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką wszetecznicą, która rozsiadła się nad wielu wodami, – Objawienie Jana 17:1.

Wszetecznica, jako kobieta, jest metaforą wspólnoty religijnej (List do Efezjan 5:25-32). Wody reprezentują ludy, społeczności ludzi (Objawienie Jana 17:15).

(2) z którą nierząd uprawiali królowie ziemi, a winem jej nierządu upijali się mieszkańcy ziemi. – Objawienie Jana 17:2.

Nierząd w Biblii, już w całym Starym Testamencie, odnosi się do cudzołóstwa duchowego – kultu innych bogów niż Bóg Izraela. Winem jej nierządu upijali się mieszkańcy ziemi – mieszkańcy ziemi byli nasyceni jej naukami kultu innych bogów.

(3) I zaniósł mnie w duchu na pustynię. I widziałem kobietę siedzącą na czerwonym jak szkarłat zwierzęciu, pełnym bluźnierczych imion, mającym siedem głów i dziesięć rogów. – Objawienie Jana 17:3.
(9) Tu trzeba umysłu obdarzonego mądrością. Siedem głów, to siedem pagórków, na których rozsiadła się kobieta, i siedmiu jest królów; (10) pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, będzie mógł krótko tylko pozostać. (11) A zwierzę, które było, a już go nie ma, jest ósmym, i jest z owych siedmiu, idzie na zatracenie. (12) A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie objęli królestwa, lecz obejmą władzę jako królowie na jedną godzinę wraz ze zwierzęciem. – Objawienie Jana 17:9-12.
(18) A kobieta, którą widziałeś, to wielkie miasto, które panuje nad królami ziemi. – Objawienie Jana 17:18.

Miasto siedmiu wzgórz to oczywiście Rzym, siedziba Wielkiej Nierządnicy aż po dziś dzień. Dziesięciu królów pasuje do 10 królestw, które powstały z barbarzyńskich plemion po upadku cesarstwa rzymskiego. Bogactwo Watykanu jest trudne do przeszacowania, podobnie jak międzynarodowa sieć wywiadowcza konfesjonałów i globalne wpływy realizowane za pomocą bractw i zakonów.

(4) A kobieta była przyodziana w purpurę i w szkarłat, i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami; a miała w ręce swej złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości jej nierządu. (5) A na czole jej wypisane było imię o tajemniczym znaczeniu: Wielki Babilon, matka wszetecznic i obrzydliwości ziemi. – Objawienie Jana 17:4-5.

O bogactwie już wspomnieliśmy, a kolorystyki chyba nie trzeba komentować. Skąd Wielki Babilon? Odpowiedź jest prosta – doktryny religijne rzymskiego katolicyzmu sięgają pogańskiej religii starożytnego Babilonu. Dlaczego matka nierządnic? Ponieważ wyszły z niej kolejne „cudzołożne” kościoły, mieszające rzekomy kult Boga z tradycjami pogańskimi. Warto wspomnieć, że jednym z tytułów papieża jest „Pontifex Maximux„, tytuł ten (największego budowniczego mostów) wywodzi się jeszcze

(6) I widziałem tę kobietę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusowych. A ujrzawszy ją, zdumiałem się bardzo. – Objawienie Jana 17:6.

Kościół katolicki mordował każdą opozycję duchową przez wszystkie wieki historii. Palenie heretyków, krucjaty przeciwko heretykom, terror „Świętej Inkwizycji” to miliony ofiar. Wielka nierządnica jest pijana krwią świętych, krwią męczenników Jezusowych, jednocześnie udając wspólnotę „chrześcijańską” – nic dziwnego, że Apostoł był zdumiony.

(7) I rzekł do mnie anioł: Dlaczego zdumiałeś się? Wyjaśnię ci tajemnicę kobiety i zwierzęcia, które ją nosi i ma siedem głów i dziesięć rogów. (8) Zwierzę, które widziałeś, było i już go nie ma, i znowu wyjdzie z otchłani, i pójdzie na zatracenie. I zdumieją się mieszkańcy ziemi, których imiona nie są zapisane w księdze żywota od założenia świata, gdy ujrzą, że zwierzę to było i że go nie ma, i że znowu będzie. (9) Tu trzeba umysłu obdarzonego mądrością. Siedem głów, to siedem pagórków, na których rozsiadła się kobieta, i siedmiu jest królów; (10) pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, będzie mógł krótko tylko pozostać. (11) A zwierzę, które było, a już go nie ma, jest ósmym, i jest z owych siedmiu, idzie na zatracenie. (12) A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie objęli królestwa, lecz obejmą władzę jako królowie na jedną godzinę wraz ze zwierzęciem. (13) Ci są jednej myśli, i oddadzą moc i władzę swoją zwierzęciu. (14) Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni. (15) I mówi do mnie: Wody, które widziałeś, nad którymi rozsiadła się wszetecznica, to ludy i tłumy, i narody, i języki. (16) A dziesięć rogów, które widziałeś, i zwierzę, ci znienawidzą wszetecznicę i spustoszą ją, i ogołocą, i ciało jej jeść będą, i spalą ją w ogniu. (17) Bóg bowiem natchnął serca ich, by wykonali jego postanowienie i by działali jednomyślnie, i oddali swoją władzę królewską zwierzęciu, aż wypełnią się wyroki Boże. (18) A kobieta, którą widziałeś, to wielkie miasto, które panuje nad królami ziemi. – Objawienie Jana 17:7-18

Bóg zawiera do swych wiernych wezwanie zaraz po powyższym opisie, w rozdziale 18. Księgi Objawienia, w opisie nieuniknionego UPADKU Wielkiego Babilonu:

(1) Potem widziałem innego anioła zstępującego z nieba, który miał wielkie pełnomocnictwo, i rozjaśniła się ziemia od jego blasku. (2) I zawołał donośnym głosem: Upadł, upadł Wielki Babilon i stał się siedliskiem demonów i schronieniem wszelkiego ducha nieczystego i schronieniem wszelkiego ptactwa nieczystego i wstrętnego. (3) Gdyż wszystkie narody piły wino szaleńczej rozpusty jego i królowie ziemi uprawiali z nim wszeteczeństwo, a kupcy ziemi wzbogacili się na wielkim jego przepychu. (4) I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły plagi na niego spadające, (5) gdyż aż do nieba dosięgły grzechy jego i wspomniał Bóg na jego nieprawości. (6) Odpłaćcie mu, jak i on odpłacił, i w dwójnasób oddajcie według uczynków jego; do kielicha, w którym napój mieszał, nalejcie mu podwójną miarę. (7) Ile sam siebie uwielbiał i rozkoszy zażywał, tyle udręki i boleści mu zadajcie; gdyż mówi w sercu swoim: Siedzę jak królowa, wdową nie jestem, a żałoby nie zaznam. (8) Dlatego w jednym dniu przyjdą jego plagi, śmierć i boleść, i głód, i spłonie w ogniu; bo mocny jest Pan, Bóg, który go osądził. (9) I zapłaczą nad nim, i smucić się będą królowie ziemi, którzy z nim wszeteczeństwo uprawiali i rozkoszy zażywali, gdy ujrzą dym jego pożaru. (10) Z dala stać będą ze strachu przed jego męką, mówiąc: Biada, biada tobie, miasto wielkie, Babilonie, miasto potężne, gdyż w jednej godzinie nastał twój sąd. (11) I kupcy ziemi płakać będą i smucić się nad nim, bo już nikt nie kupuje od nich towaru, (12) towaru ze złota i srebra, i drogich kamieni, i pereł, i bisioru, i purpury, i jedwabiu, i szkarłatu, i żadnego drzewa tujowego, i żadnego przedmiotu z kości słoniowej, i żadnego sprzętu z najkosztowniejszego drzewa, i z miedzi, i z żelaza, i marmuru, (13) i cynamonu, i korzeni, i wonności, i mirry, i kadzidła, i wina, i oliwy, i najprzedniejszej mąki, i pszenicy, i bydła, i owiec, i koni, i wozów, i niewolników, i życia ludzkiego. (14) I owoce, których pożądała dusza twoja przepadły dla ciebie, i wszystko, co się lśni i błyszczy, zginęło dla ciebie, i nigdy już ich nie będzie. (15) Kupcy handlujący nimi, wzbogaciwszy się na nim, z dala stać będą ze strachu przed jego męką, płacząc i narzekając (16) tymi słowy: Biada, biada, miasto wielkie, przyodziane w bisior i w purpurę, i w szkarłat, przyozdobione w złoto i drogie kamienie, i perły; (17) w jednej godzinie zniweczone zostało tak wielkie bogactwo! I wszyscy sternicy, i wszyscy przewoźnicy, i żeglarze, i wszyscy, którzy prowadzą handel morski, przystanęli z dala, (18) i widząc dym pożaru jego, krzyczeli, mówiąc: Któreż miasto podobne jest do tego miasta wielkiego? (19) I sypali proch na głowy swoje, a płacząc i narzekając, krzyczeli: Biada, biada, miasto wielkie, na którego skarbach wzbogacili się wszyscy właściciele okrętów morskich! W jednej godzinie spustoszone zostało! (20) Rozraduj się nad nim, niebo i święci, i apostołowie, i prorocy, gdyż Bóg dokonał dla was sądu nad nim. (21) I podniósł jeden potężny anioł kamień, duży jak kamień młyński, i wrzucił go do morza, mówiąc: Tak jednym rzutem zostanie strącone wielkie miasto Babilon, i już go nie będzie. (22) I już nie rozbrzmi w tobie gra harfiarzy ani muzyków, ani flecistów, ani trębaczy, już też nie będzie u ciebie mistrza jakiegokolwiek rzemiosła, ani już nie usłyszy się u ciebie huku młyna; (23) i nie zabłyśnie już w tobie blask świecy, i nie usłyszy się w tobie głosu oblubieńca ani oblubienicy; gdyż kupcy twoi byli wielmożami ziemi, gdyż czarami twymi dały się zwieść wszystkie narody. (24) W nim też znaleziono krew proroków i świętych, i wszystkich, którzy zostali pomordowani na ziemi. – Objawienie Jana 18:1-24.

Bóg więc wzywa swoich wyznawców do opuszczenia Wielkiego Babilonu. Jak już wspomniałem, podkreśla to, że katolicy, którzy mają realnie relację z Jezusem, mogą zostać zbawieni od sądu po śmierci – co nie zmienia jednak faktu, że Bóg woła do nich, aby ci opuścili Wielki Babilon.

Dalsze przykłady

To tylko niektóre przykłady niezgodności katolickich doktryn z Biblią. Zainteresowanych odsyłam do materiałów np. Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, którzy jeszcze w miarę czasami stoją w opozycji do kościoła katolickiego. W przypadku doktryn wywodzących się z religii pogańskich, klasycznym źródłem jest dobra książka autorstwa Aleksandra Hislopa – „Dwa Babilony.”

Potężna magia katolicyzmu

Należy jednocześnie przyznać, że katolicyzm nie jest stertą ludzkich doktryn pozbawionych mocy; jego rytuały – czary potrafią być dość potężne. Potężnym i niesłychanie mrocznym jest choćby sam bluźnierczy obraz wiecznie martwego Mesjasza – tzw. krucyfiks. Jest to potężny symbol religii kultu śmierci i cierpienia; prawdziwie mrocznego satanizmu, przybierającego postać pseudo-chrześcijaństwa. Więcej o samym krzyżu, jak i krucyfiksie, we wpisie Analiza Zakłamanych Symboli Okultystycznych.

Szlak krwi

Podobno we wczesnym średniowieczu paru-kilometrowe odcinki dróg prowadzących do Rzymu były udekorowane nadzianymi na pale głowami „heretyków.” Dość powiedzieć, że rzezie czynione w imię kościoła rzymskiego ciągnęły się przez całą jego historię, czy to w formie krucjat, Inkwizycji (nigdy formalnie nie rozwiązanej, tylko zmieniającej formę), czy makabrycznych działaniach dywersyjnych jezuitów, które kładły całe państwa na kolana (i przyczyniły się w znacznej mierze do upadku Polski w XVIIIw.); w końcu należy wspomnieć o tym, jak Watykan odzyskał państwowość dzięki Mussoliniemu, a zawzięcie współpracował z Hitlerem i nazistami, ratując desperacko SS-manów w okolicach końca drugiej wojny światowej.

Być może kiedyś się podejmę dokładniejszego przybliżenia krwawej historii rzymskiego katolicyzmu.

Polecane źródła

Wspomniałem już o klasycznej książce Aleksandra Hislopa, „Dwa Babilony”. Jest dostępna w języku polskim. Polecam także publikacje Chick Publications na temat katolicyzmu, w szczególności wygodną formę komiksową historii księdza ex-jezuity, Alberto Riviera, pt. „Alberto.”